Για τις διεθνώς δραστηριοποιούμενες ΜΜΕ, το κόστος δανεισμού σπάνια αποτυπώνεται στο ονομαστικό επιτόκιο. Διαμορφώνεται από τον τρόπο πρόσβασης στο κεφάλαιο, τη συχνότητα χρήσης του και τους όρους που συνδέονται με την αλλαγή των σχεδίων.
Οι περισσότεροι οικονομικοί διευθυντές κατανοούν τα βασικά επιτόκια και τις προμήθειες. Λιγότεροι έχουν πλήρη εικόνα των έκτακτων δαπανών. Οι προμήθειες μη χρήσης σε δεσμευμένες διευκολύνσεις επιβαρύνουν σιωπηλά την προσοχή. Οι χρεώσεις πρόωρης εξόφλησης ή οι ρήτρες πλήρους αποζημίωσης αποθαρρύνουν την αποδοτικότητα και τιμωρούν τη βελτίωση των ταμειακών ροών. Οι νομικές χρεώσεις, οι χρεώσεις τεκμηρίωσης και τροποποίησης συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου, συχνά αποσυνδεδεμένες από την πραγματική χρήση της πίστωσης. Κανένα από αυτά δεν εμφανίζεται στις αρχικές συζητήσεις τιμολόγησης, ωστόσο όλα επηρεάζουν το πραγματικό κόστος του κεφαλαίου.
Οι διασυνοριακές δραστηριότητες προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας. Ο δανεισμός σε ένα νόμισμα, ενώ οι πληρωμές προς τους προμηθευτές γίνονται σε άλλο, εισάγει συναλλαγματικό κίνδυνο που μπορεί να υπερβεί το κόστος των τόκων. Εάν η ευελιξία των νομισμάτων είναι περιορισμένη, οι αποφάσεις χρηματοδότησης αρχίζουν να υπαγορεύουν την επιχειρησιακή συμπεριφορά. Αυτό σπάνια είναι το βέλτιστο. Η δυνατότητα ανάληψης, αποπληρωμής και διακανονισμού σε διαφορετικά νομίσματα έχει τόση σημασία όσο και η τιμολόγηση, όταν το κεφάλαιο κίνησης εκτείνεται σε πολλές αγορές.
Τα δεδομένα της αγοράς δείχνουν σταθερά ότι οι ΜΜΕ υπερεκτιμούν το κόστος των τόκων και υποτιμούν τις παρεπόμενες χρεώσεις. Έρευνα της American Express υπογραμμίζει ότι οι προμήθειες και οι ποινές μπορούν να αυξήσουν σημαντικά το συνολικό κόστος δανεισμού, ιδίως για ανακυκλούμενη ή βραχυπρόθεσμη πίστωση. Στην πράξη, αυτό συχνά οδηγεί σε υποχρησιμοποιούμενες διευκολύνσεις ή καθυστερημένες αποφάσεις αποπληρωμής που διαστρεβλώνουν την αποδοτικότητα του ισολογισμού.
Η πιο αξιόπιστη δοκιμή είναι απλή. Εάν το κεφάλαιο χρησιμοποιηθεί για μικρό χρονικό διάστημα ή αποπληρωθεί νωρίτερα, προσαρμόζεται ανάλογα το κόστος; Εάν όχι, το μοντέλο δανεισμού είναι λανθασμένο.
Επεξήγηση Βασικών Όρων και Χρεώσεων Δανεισμού
Ένα απλό παράδειγμα δείχνει πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη. Μια μη δεσμευμένη, ακάλυπτη διευκόλυνση με τιμή 1% ανά μήνα για έξι μήνες φαίνεται ακριβή με την πρώτη ματιά, αλλά τα μαθηματικά είναι ξεκάθαρα. Για £100.000, το κόστος είναι £6.000, το οποίο, σε ετήσια βάση, γίνεται 12%. Τώρα συγκρίνετε αυτό με μια διευκόλυνση που προσφέρεται με 4% για τους ίδιους έξι μήνες, μαζί με ένα τέλος διάρθρωσης 2%. Στα χαρτιά, και τα δύο φαίνονται να κοστίζουν 6%. Στην πραγματικότητα, το τέλος 2% καταβάλλεται εκ των προτέρων, οπότε ο δανειολήπτης λαμβάνει £98.000 αλλά πληρώνει τόκους για το πλήρες ποσό των £100.000. Όταν αυτό το τέλος αναπροσαρμοστεί σε ετήσια βάση για την περίοδο των έξι μηνών, το πραγματικό κόστος πλησιάζει το 12,24%. Το ονομαστικό επιτόκιο φαίνεται φθηνότερο, αλλά η οικονομική πραγματικότητα δεν είναι.
