Een wereldwijd netwerk en marktkennis

Wereldwijd gaat het economisch slechter, maar de Amerikaanse economie trekt zich er niets van aan en de dollar plukt daar de vruchten van. De Duitse fabrieksorders van juli waren zwak en de achteruitgang van de Chinese economie zorgde opnieuw voor nervositeit. Dit leidde over de hele wereld tot flinke dalingen van de aandelenkoersen, maar de rendementen op Amerikaanse staatsobligaties bleven juist stijgen.

Macro-economisch gebeurde er vorige week niet veel. Het verschil tussen de Amerikaanse en de Europese economie wordt steeds groter. Terwijl de Amerikaanse economie een stabiele groei laat zien met afzwakkende inflatie, stijgt aan de andere kant van de plas het stagflatierisico. Zowel de inflatiecijfers van de eurozone als het arbeidsmarktrapport bevestigen dit narratief voor augustus.

De jaarlijkse bijeenkomst van centrale bankiers in Jackson Hole leverde weinig verrassingen op. Is de inflatie nu onder controle? De markten lijken daar al sterker in te geloven dan de Federal Reserve. De rente blijft waarschijnlijk voor langere tijd 5% of hoger.

Iets duwt de Amerikaanse obligatierentes omhoog, vooral de langetermijnrentes, en dat is verontrustend. Zowel de Europese valuta als de valuta uit opkomende markten kunnen hierdoor nog steeds niet goed presteren.

De verslechterende economische cijfers voor de eurozone hielpen al niet mee, maar toen de ECB-bijeenkomst van vorige week verrassend ‘dovish’ bleek te zijn, was het gedaan met de euro. De koers wankelde al de hele week, en toen bleek ook nog eens dat de rente onder de 4% zou kunnen blijven zonder dat er duidelijke aanwijzingen zijn voor een neerwaartse trend van de kerninflatie.

We hadden het al gezegd: de rally van de euro tegen de dollar maakte een onhoudbare indruk. Vorige week leken de marktbewegingen onze opvatting te bevestigen. De dollar rallyde over de hele linie – zonder specifieke aanleiding in het nieuws –, wat erop wees dat deze trend door technische factoren wordt veroorzaakt en niet door fundamentele. Door de ‘bearish’ consensus rond de dollar en het ontstaan van disflatie in de VS zijn de posities overstrekt, waardoor ze gevoelig zijn voor een snapback.

De Amerikaanse inflatie over de maand juni bleek een behoorlijke positieve verrassing te zijn. Dit leidde op de financiële markten tot de verwachting dat de Federal Reserve binnenkort een punt achter de renteverhogingen gaat zetten. De koersen knalden daardoor omhoog. De Amerikaanse obligatierentes daalden scherp.

Flink wat cijfers over de Amerikaanse arbeidsmarkt waren vorige week iets zwakker dan verwacht. Vooral de belangrijke headline payrolls van juni vielen op. Echt zwak zijn de cijfers niet en de Amerikaanse rendementen bleven zelfs de hele week stijgen, maar de FX-markten vatten de cijfers op als een teken dat de recente rally van de dollar uit de hand kan zijn gelopen.

Geen van de G10-valuta had vorige week bij sluiting meer dan 1% koersverschil. De rentetarieven stegen in de belangrijke economische zones opnieuw, de boodschap van de centrale bankiers op de conferentie in Sintra was in het algemeen ‘hawkish’ en de kerninflatie blijft overal hardnekkig hoog.

Het mondiale sentiment over de economie sloeg vorige week om, waardoor risico-activa het de hele week moeilijk hadden. De PMI-indicatoren – misschien wel de actueelste graadmeters voor economische activiteit die er zijn – waren vooral in de eurozone een neerwaartse verrassing.

Zowel de Federal Reserve als de ECB lieten zich vorige week van hun harde kant zien, waarbij de ECB de rente verhoogde en de Fed niet. Toch lieten de markten zich door de feiten overtuigen en niet door de retoriek. De dollar ging flink in de verkoop.

De handel was vorige week futloos en de dollar had het moeilijk. Het herstel van de commodityprijzen en het verbeterende beleggerssentiment wijzen erop dat de belangrijkste markttrends van 2023 aanhouden: een zwakke dollar en opvallend sterke prestaties van commodityvaluta.