Een wereldwijd netwerk en marktkennis

Vorige week was gevuld met belangrijke aankondigingen van centrale banken, en een of twee grote verrassingen daarbovenop. Misschien wel de belangrijkste aankondiging was die van de Bank of Japan. De BoJ verhoogde haar beleidsrente dinsdag voor het eerst in zeventien jaar, een historische zet die een einde maakte aan acht jaar van negatieve rentes.

De CPI-inflatie verraste opnieuw in de VS. Hoewel de cijfers niet hoog genoeg waren om de Federal Reserve in paniek te brengen, lijkt het erop dat de neerwaartse trend in de VS wat betreft inflatie voorlopig tot stilstand is gekomen, met een jaarlijkse inflatie die nu rond het niveau van 4% blijft hangen.

De belangrijkste centrale banken ter wereld komen steeds dichter bij het verlagen van de rentevoeten, terwijl de strijd tegen de inflatie gestaag vooruit gaat. De ECB hintte op een verlaging in juni en sloot een stap in april niet volledig uit.

We hebben net een ongewoon rustige twee weken op de markten achter de rug. Er waren weinig koppen, macro-economisch nieuws of beleidsaankondigingen die de marktpercepties over economie of monetair beleid zouden veranderen en de stilte op de valutamarkten weerspiegelde dat.

Vorige week waren er ongebruikelijk weinig economische rapporten of nieuws over monetair beleid. De belangrijkste valuta's werden lusteloos verhandeld binnen zeer kleine marges. Het Britse pond en de euro handelden dicht bij elkaar, waarbij ze een kleine winst boekten tegenover de Amerikaanse dollar, maar er was geen duidelijke trend zichtbaar in de uiteindelijke ranglijsten.

Het inflatierapport in januari uit de VS bevatte alles wat de Federal Reserve niet wilde zien: Onverwachte stijgingen in zowel de algemene als de kernindices, en een duidelijk gevoel dat de trend van disinflatie die we gedurende het grootste deel van 2023 zagen, tegen een muur is gebotst, met prijsstijgingen die weer comfortabel boven de 4% uitkomen.

De markten blijven het succes in de strijd tegen inflatie vieren door wereldwijd de aandelenmarkten naar nieuwe recordhoogtes te duwen. Vorige week sloten ook grondstoffen en valuta's uit opkomende markten zich aan bij de stijging, terwijl traditionele veilige havens zoals de Japanse yen, de Zwitserse frank en (dit keer) de dollar achterbleven.

Het dominante thema op de valutamarkten in 2024 is de economische kracht van de VS, die de markten dwingt de timing van de renteverlagingen van de Federal Reserve terug te schroeven en de dollar helpt om het grootste deel van de verliezen die het eind 2023 heeft geleden, ongedaan te maken. Vorige week was geen uitzondering op de trend.

Vorige week hield de Europese Centrale Bank (ECB) haar opties open. Dit zal testen of onze visie standhoudt dat de centrale banken in de VS en het VK meer tijd nodig hebben voordat ze aan een reis van renteverlaging beginnen. Ondanks de ECB-vergadering en een reeks economische activiteitsgegevens was de volatiliteit op de valutamarkt vorige week relatief rustig, met G10-valuta's die slechts tot 0,6% tegen de Amerikaanse dollar veranderden.

Wij waren altijd van mening dat traders op de zaken vooruit liepen bij het inprijzen van verlagingen door centrale banken in het algemeen, en in het bijzonder in het geval van de Federal Reserve. Vorige week zagen we verdere bevestiging, toen de kracht van de Amerikaanse economische cijfers de markten bleef verrassen en FOMC-functionarissen zich verzetten tegen een vroeg begin van verlagingen.

Valuta's bewogen vorige week opvallend weinig. Bijna alle grote valuta's eindigden de week binnen een marge van 0,5% ten opzichte van hun startpunt, een ongebruikelijke mate van stabiliteit. Hoewel het inflatierapport uit de VS beter was dan verwacht en aanvankelijk de dollar hielp, keerden de markten tegen het einde van de week terug naar een inschatting van 80% kans op een renteverlaging door de Federal Reserve in maart.

We zeiden vorige week al dat het een volatiele week zou worden, met drie belangrijke centralebankvergaderingen vlak na elkaar, en de valutamarkten hebben ons niet teleurgesteld. De Federal Reserve maakte een duidelijke draai richting renteverlagingen, zowel qua retoriek als in de daadwerkelijke rentevooruitzichten in de "dot plot".