Posiadacze obligacji poczuli niepokój przez kumulację szereguczynników: perspektywy utrzymania się wyższych cen energii nadłużej, dowodów na efekty drugiej rundy inflacji i politycznejniestabilności w krajach takich jak Wielka Brytania. Trudniejsze dooszacowania, obecne jednak wciąż z tyłu głowy każdego inwestora, sąbrak postępów w redukowaniu deficytów w gospodarkachrozwiniętych i perspektywy niekończącej się emisji nowych papierówdłużnych – trend ten pogłębia wszędzie demografia. Akcje utrzymująswoją stosunkową odporność w obliczu gwałtownego wzrosturentowności. Inaczej jest w przypadku walut. Wszystkie główne osłabiłysię względem dolara, przy czym funt brytyjski i real brazylijski radziłysobie wyraźnie gorzej ze względu na wewnętrzne trudności polityczne.
Kalendarz makroekonomiczny na ten tydzień jest stosunkowo lekki.Oznacza to, że śledzenie reakcji rynku na wyprzedaż obligacji możebyć pouczające: obligacje znajdą dno i odbiją się czy też ichwyprzedaż będzie trwać w obliczu braku nowych wiadomości? Uwagaskupi się w tym tygodniu na globalnej publikacji wskaźników PMI dlaaktywności biznesowej w czwartek (21.05). Z Wielkiej Brytanii napłynądane z rynku pracy (wtorek 19.05) i dotyczące inflacji (środa 20.05),najistotniejszym tematem pozostanie jednak niepewna przyszłośćpremiera Keira Starmera.
USD
Kilka nieprzyjemnych niespodzianek w publikacji danych w USAw kwietniu wzmocniło wyprzedaż na rynku obligacji, która rozpoczęłasię w Wielkiej Brytanii. Inflacja konsumencka wzrosła silniej, niżoczekiwano, a presja cenowa wydaje się rozlewać z sektoraenergetycznego na wskaźnik bazowy. Ceny producenckie równieżmocno przebiły prognozy, jako że presja inflacyjna rozprzestrzeniasię po łańcuchu dostaw. Rozmowy o obniżkach stóp procentowychw USA niemal całkowicie ustały, rynki są zaś coraz bardziej pewne,że kolejnym ruchem będzie ich podwyżka – główną niepewnością jestto, kiedy dokładnie do niej dojdzie.
Istotnym aspektem trwającej wyprzedaży obligacji jest to, żewyceniana przez rynki inflacja w dalszym okresie zaczyna rosnąć, cojest niepokojącym rozwojem sytuacji dla Rezerwy Federalnej.W ubiegłym tygodniu oficjalnie powołano nowego prezesa FOMCKevina Warsha, który po raz pierwszy poprowadzi posiedzenie Feduw czerwcu. Uważamy, że trudno mu będzie przeciągnąć na swojąstronę jakichkolwiek jastrzębi, co oznacza, że główną obawąinwestorów stanie się prawdopodobnie jego dążenie do rezygnacjiz forward guidance.
GBP
Wyprzedaż na rynku obligacji rozpoczęła się w Wielkiej Brytanii przezobawy, że po porażce Partii Pracy w wyborach lokalnych gabinetStarmera zastąpi jeszcze bardziej nieodpowiedzialny pod względemfiskalnym rząd, szybko rozprzestrzeniła się jednak na inne gospodarkiG10. W związku z tym funt osłabił się w ubiegłym tygodniu względempozostałych głównych walut. Jedynym pocieszeniem dla niego jestto, że dane gospodarcze utrzymują się na całkiem niezłychpoziomach. W I kwartale gospodarka rosła w tempie 0,6%,a wskaźniki PMI jak dotąd pokazują dość ograniczony wpływniepewności związanej z wojną w Iranie.
Szereg danych publikowanych w tym tygodniu będzie testem dla tejnarracji. Wyczekujemy szczególnie reakcji zaufania przedsiębiorcówna niestabilność polityczną. Funt doświadczył tak silnej wyprzedaży,że jego wycena uwzględnia już znaczną niestabilność polityczną,niemniej nowy zwrot rządu w lewo prawdopodobnie jeszcze by jąpogłębił. Andy Burnham, Burmistrz hrabstwa Wielki Manchester, którynajpierw będzie musiał wygrać wybory w Makerfield, jest obecniefaworytem bukmacherów do zastąpienia Starmera. Biorąc pod uwagęzarówno jego poparcie dla wyższego zadłużenia i podatków, jaki wcześniejsze wypowiedzi, w których bagatelizował potrzebępodporządkowywania się rządu rynkowi obligacji, uważamy, że jegowybór byłby najgorszym scenariuszem dla obligacji rządowychi funta.h his preference for higher borrowing and taxes and his previous remarks that have dismissed the need for the government to be beholden to the bond market.
EUR
Wyprzedaż obligacji rozprzestrzeniła się na krótki koniecamerykańskiej krzywej rentowności, co oznacza, że w ciągu ostatnichdwóch tygodni różnica między stopami procentowymi po obustronach Atlantyku nie kurczyła się dalej. Uważamy to za jedenz czynników napędzających niedawne osłabienie się euro względemdolara. Kolejne dwa to naturalna ucieczka inwestorów dobezpiecznych aktywów spowodowana wojną w Iranie oraz fakt, żeskok cen energii wydaje się uderzać w europejską gospodarkęznacznie silniej niż w amerykańską.
Wyczekujemy wstępnych wskaźników PMI za maj (czwartek 21.05),by przekonać się, czy wzrost cen energii ma stały wpływ naaktywność biznesową w bloku. Ekonomiści prognozują niewielkiwzrost wskaźnika zbiorczego, lecz do poziomów spójnych wciążz kurczeniem się gospodarki. Podejrzewamy, że II kwartał będzieokresem faktycznej stagnacji, nie można też jednak wykluczyćscenariusza, w którym dynamika wzrostu będzie w tym czasieujemna.
