Słabe dane z rynku pracy w USA wstrzymują rajd dolara

Przez większą część ubiegłego tygodnia, skróconego przezamerykański Dzień Niepodległości, waluty poruszały się w dośćwąskich przedziałach. Dolar osłabił się jednak po czwartkowymraporcie NFP (non-farm payrolls), który nieco rozczarował, sugerując,że Rezerwa Federalna może być ostrożna w kwestii zacieśnianiapolityki monetarnej. Głosy za podwyżkami rzeczywiście w większejmierze przycichły po lepszym od oczekiwań odczycie inflacji. Choćwszyscy oczekują, że kolejnymi ruchami stóp procentowychw ospodarkach G10 będą ich podwyżki, nie wiadomo już, kto jakopierwszy się na nie zdecyduje pełne podwyżki w USA, strefie euroi Wielkiej Brytanii nie są wyceniane wcześniej niż pod koniec 2026 r.

Kalendarz makroekonomiczny na ten tydzień jest lekki. W takichwarunkach rynkom trudno będzie otrząsnąć się z letniego letargu, nieprzewiduje się więc większych ruchów na rynku walutowym.Inwestorzy nie śledzą już szczególnie uważnie negocjacji między USAa Iranem i wydaje się, że na rynku ropy niemal w ogóle nie jestwyceniane prawdopodobieństwo wznowienia walk. Być możenajważniejszym wydarzeniem tego tygodnia będzie publikacja minutekz czerwcowego posiedzenia FOMC (środa 08.07) pierwszego podprzewodnictwem nowego prezesa Kevina Warsha.

GBP

Podczas spokojnego tygodnia uwaga rynku skupiła się na AndymBurnhumie – prawdopodobnym następcy Keira Starmera nastanowisku premiera. Funta wspierały jego zapewnienia, że zamierzautrzymać reguły fiskalne, oraz doniesienia, że jego doradcy nie dążądo zwiększenia obciążenia podatkowego – pozostaje jednakniewiadome, jak zamierza sfinansować swoje priorytety w zakresiewydatków społecznych i infrastrukturalnych. Wyraźnym faworytemna nowego kanclerza skarbu jest teraz Ed Miliband. Choć jegopreferencja ekspansji fiskalnej jest sygnałem ostrzegawczym dlabrytyjskich aktywów, ograniczona przestrzeń sprawia, żew rzeczywistości każda osoba na tym stanowisku będzie miałazwiązane ręce.

Andrew Bailey, prezes Banku Anglii, przyjął gołębi ton podczaskonferencji dla bankierów centralnych w Sintrze, co pomogło odsunąćrynkowe oczekiwania pierwszej podwyżki stóp procentowych aż do2027 r. Od miesięcy mówiliśmy, że wyceny wyższych stóp w WielkiejBrytanii są nadmierne, a te doniesienia tylko utwierdzają nas w tymprzekonaniu. Funt wciąż radzi sobie lepiej niż euro i wybił sięz wąskiego przedziału, w którym para utrzymywała się dotądw 2026 r.

EUR

Wstępny odczyt czerwcowej inflacji w strefie euro przyniósłEuropejskiemu Bankowi Centralnemu dobre wieści. Zarówno główna,jak i bazowa miara spadły silniej niż oczekiwano, a ta druga nie jestjuż tak daleko od 2-proc. celu. Oficjele EBC, którzy przemawialiw zeszłym tygodniu na konferencji w Sintrze, raczej do niczego sięnie zobowiązywali, co sugeruje, że bank pozostawia sobie szerokiepole do działania i będzie reagować na nadchodzące dane. Rynkiodsuwają już jednak w czasie termin pierwszej podwyżki stópprocentowych i obecnie jej prawdopodobieństwo we wrześniuwyceniają na nie więcej niż 50%.

Teraz, gdy banki centralne wydają się przyjmować postawę waitand-see, różnice między wysokością stóp procentowych po obustronach Atlantyku zdają się stabilizować i sądzimy, że euro znalazłosolidne wsparcie w okolicy ostatnich minimów względem dolara.Wzmacnia to nasze przekonanie o stopniowej aprecjacji wspólnejwaluty względem amerykańskiej w horyzoncie naszej prognozy.

USD

Czerwcowy raport NFP był nieco słabszy, dwa wcześniejsze byłyjednak silne, a tempo tworzenia nowych miejsc pracy pozostajewyraźnie wyższe niż wzrost siły roboczej w USA. Ankiety te stały sięw ostatnim czasie mniej wiarygodne, dlatego rekomendujemypatrzenie na trzymiesięczną średnią kroczącą zamiast nadmierniesilnego reagowania na główny miesięczny odczyt. Trend pozostajepozytywny, rynek pracy wciąż ożywia się po spowolnieniu pod koniec2025 r. i nic nie wskazuje, by niepewność związana z wojną w Iraniedoprowadziła do masowych zwolnień lub powszechnego mrożeniarekrutacji.

Amerykańska gospodarka rośnie wciąż w dobrym tempie ok. 2,0%.Jeśli weźmiemy pod uwagę też ostatnie odczyty inflacji bazowej napoziomie 3–4% w ujęciu zanualizowanym, to pytanie o podwyżki stópprocentowych brzmi raczej „kiedy?”, a nie „czy?”. Fed podkreśliłjednak wyraźnie, że jest skupiony na dynamice cen, i sądzimy, żedopóki nie zobaczymy wyraźniejszych oznak, że skok cen energiiprzełożył się na bazową inflację, będzie on utrzymywać ostrożnepodejście do zacieśniania polityki monetarnej.